Bóg

W biblijnym opisie stworzenia świata (Rdz. 1, 1-31; 2,1-4) Bóg ukazany jest jako ten, który powołał do życia wszystkie istnienia. Stwarzając słowem kolejne obszary i istoty, nazywał je, nadawał im cel oraz uznawał je za dobre. Proces stwarzania świata był uporządkowany i harmonijny. Bóg panował nad swoimi dziełami i polecił człowiekowi opiekować się ziemią. Sposób przedstawienia Boga w pierwszej księdze Starego Testamentu pozwala uznać, że Bóg jest wszechwładny (stworzenie jest Mu posłuszne), dobry (skoro Jego dzieła są dobre) oraz troskliwy (wszystko, co powołał do życia, ma służyć człowiekowi).

W Ewangelii wg św. Łukasza (Łk. 15, 11-32) opisana jest w formie przypowieści historia mężczyzny, który wziął od ojca część majątku i lekkomyślnie go roztrwonił. Popadł w biedę i doświadczał upokorzenia. Postanowił wrócić do ojca i służyć mu. Ten ucieszył się z powrotu syna i wyprawił na jego cześć ucztę. Opowieść ta, poza dosłownym znaczeniem, ma również znaczenie metaforyczne: ojciec uosabia tu Boga, który cieszy się z powrotu grzesznika (syna) i nie wypominając mu jego złych czynów, daje mu wszystko, co ma najlepszego. Przypowieść ta ukazuje Boga jako miłosiernego ojca, cierpliwego, kochającego i wybaczającego każdemu, kto żałuje swoich grzechów.

Średniowieczne dzieło, przypisywane św. Franciszkowi z Asyżu (Kwiatki św. Franciszka), to modlitwa wielbiąca potęgę Boga poprzez wychwalanie Jego dzieł. Moc i dobroć Boga ukazana jest tu poprzez piękno, doskonałość, harmonię i różnorodność świata przyrody. Nadawca rozpoczyna każdy fragment tekstu zwrotem: Pochwalony bądź Panie przez brata naszego… / przez siostrę naszą…. Później przywołane zostają poszczególne stworzenia, m.in. słońce, księżyc, gwiazdy, wiatr czy wodę. Bóg przemawia do człowieka przez naturę, która jest dla niego przyjazna i pożyteczna.

Pieśń Jana Kochanowskiego przedstawia Boga jako doskonałego Stwórcę, który jest potężny, łaskawy i dobry. Świat podporządkowuje się swojemu Kreatorowi, wszystkie stworzenia są Mu posłuszne. Bóg ukazany został jako Architekt i Artysta, o czym świadczy uporządkowany proces powstawania świata i jego piękno. Podmiot liryczny wychwala Boga, jest Mu wdzięczny za opiekę i prosi o dalsze łaski. Utwór Kochanowskiego wyraża renesansowy pogląd na osobę Boga – jest On bliski człowiekowi i przychylny swojemu stworzeniu. W Nim ludzie upatrują fundamentów świata, który jest harmonijny i przeznaczony dla człowieka.

Bóg przedstawiony na fresku Michała Anioła ukazany jest jako Stwórca powołujący do życia człowieka – Adama. Ciało Boga przypomina sylwetkę młodego, silnego mężczyzny, zaś głowa zdaje się być głową starca. To charakterystyczne połączenie ma swoją wymowę: ukazuje bowiem Boga jako potężnego władcę, a jednocześnie osobę posiadającą doświadczenie i mądrość (siwe włosy i zmarszczki na twarzy). Bóg pochyla się w stronę człowieka, dążąc do kontaktu z nim. To On wychodzi z inicjatywą w stronę Adama – stara się o względy człowieka, zależy Mu na nim. Stwórca niesiony jest przez aniołów i obleczony w jasną szatę, co może oznaczać niewinność i pełnię łaski.

Źródło: www.wikipedia.org

Inne teksty kultury zawierające motyw Boga:

  • Mikołaj Sęp Szarzyński Sonet IV, Sonet V
  • Adam Mickiewicz, Dziady cz. III (Wielka Improwizacja)
  • Juliusz Słowacki, Smutno mi, Boże
  • Jan Kasprowicz, Dies irae
  • William Blake, Bóg stwarzający wszechświat

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *